Bio, GACP, GMP, Ecocert: wat garanderen de CBD-keurmerken nu eigenlijk?

Je bent nog maar net een CBD-winkel binnengegaan en je kijkt al naar de logo’s op de producten, terwijl je je afvraagt wat ze nu eigenlijk garanderen. Bio, GACP, GMP en Ecocert: al die benamingen kunnen al snel verwarrend worden. Ik zet het even voor je op een rijtje.

Dingen om te onthouden

• Het biologische keurmerk stelt kaders vast voor de productiemethoden en wordt onderworpen aan officiële controles.
• GACP heeft vooral betrekking op de teelt, de oogst en de eerste verwerking van planten die bestemd zijn voor kruidengeneesmiddelen.
• GMP heeft betrekking op de farmaceutische productie, maar het is belangrijk om de richtlijn en het toepassingsgebied ervan te controleren.

Het biologische keurmerk met duidelijke regels voor de landbouw

In de Europese Unie wordt de biologische productie geregeld door Verordening (EU) 2018/848. Producenten en marktdeelnemers die hun producten als biologisch in de handel willen brengen, moeten worden gecontroleerd en gecertificeerd door een bevoegde instantie of autoriteit.

Het productdossier heeft met name betrekking op landbouwpraktijken. Het gebruik van GGO’s is verboden en het gebruik van synthetische meststoffen, herbiciden en pesticiden is streng gereguleerd, met een lijst van stoffen die zijn toegestaan voor de biologische landbouw.

Het bekende Europese logo in de vorm van een blad, bestaande uit twaalf sterren, mag dus niet worden gebruikt louter en alleen omdat een bedrijf zijn product als „natuurlijk” beschouwt. Het is voorbehouden aan producten die gecertificeerd zijn volgens de Europese biologische voorschriften. Voor de verwerkte levensmiddelen die onder deze regeling vallen, moet ten minste 95 % van de agrarische ingrediënten biologisch zijn.

Bij een CBD-hennepbloem moet je dus kijken welk product daadwerkelijk gecertificeerd is, wie de certificering heeft afgegeven en volgens welke norm.

Maar let op, vergis je niet! “Geteeld zonder bestrijdingsmiddelen” en “biologisch gecertificeerd” betekenen niet precies hetzelfde. Het eerste kan verwijzen naar een aangegeven teeltwijze; het tweede komt overeen met een gecontroleerd productdossier.

GACP is een referentiekader dat volledig is gewijd aan de plant

Laten we het nu hebben over GACP, wat staat voor Good Agricultural and Collection Practice, oftewel goede landbouw- en verzamelpraktijken.

Het GACP-kader van het Europees Geneesmiddelenbureau heeft betrekking op plantaardige grondstoffen die bestemd zijn voor de bereiding van kruidengeneesmiddelen. Het biedt een kader voor de teelt, het verzamelen, het oogsten en de eerste verwerking van planten.

Het gaat hier dus om landbouwpraktijken en traceerbaarheid (keuze van de teeltlocatie, zaad of plantmateriaal, productieomstandigheden, oogst, drogen, opslag en controle op verontreinigingen).

De door het EMA gepubliceerde herziene versie houdt ook rekening met de teelt in kassen en binnen, met specifieke bepalingen voor deze productiemethoden.

GMP voor de farmaceutische sector

GMP staat voor Good Manufacturing Practice, oftewel goede productiepraktijken.

Hier gaan we weer een stap verder. De Europese GMP-regels zijn van toepassing op geneesmiddelenfabrikanten en hebben tot doel te waarborgen dat geneesmiddelen op een consistente manier worden vervaardigd, in overeenstemming met het beoogde gebruik en de vereisten van de vergunning.

Het referentiekader heeft met name betrekking op productieprocessen, apparatuur, documentatie, kwaliteitscontrole, afwijkingsbeheer en traceerbaarheid.

Je ziet dus het verschil met GACP:

• GACP: de plant en de landbouwproductie ervan.
• GMP: de productie van geneesmiddelen.

Beide kunnen in verschillende fasen van dezelfde productieketen voor een kruidengeneesmiddel een rol spelen.

Vermeldingen die op keurmerken lijken, maar dat niet zijn

“Natuurlijk”, “clean”, “verantwoorde landbouw”, “zonder pesticiden”, “op verantwoorde wijze geteeld” of “gecontroleerde kwaliteit” kunnen commerciële omschrijvingen zijn . Ze komen niet noodzakelijkerwijs overeen met een onafhankelijke certificering.

Hetzelfde geldt voor uitdrukkingen als “laboratoriumkwaliteit” of “in het laboratorium getest”. Er kan inderdaad een analyse zijn uitgevoerd, maar dat betekent niet dat het product over een volledige certificering beschikt.

Een analyserapport en een keurmerk hebben overigens niet dezelfde functie. Het eerste geeft de resultaten weer van een laboratorium met betrekking tot bepaalde parameters (cannabinoïden, bestrijdingsmiddelen, zware metalen, oplosmiddelen, microbiologie), afhankelijk van het gekozen testpakket. Het tweede is gebaseerd op een referentiekader met precieze eisen en een controle- of certificeringssysteem.

En een keurmerk is ook geen vervanging voor analyses van de partij. Een certificering met betrekking tot de productieprocessen of de traceerbaarheid van CBD betekent niet dat elk zakje is getest op alle denkbare verontreinigingen.

Hoe lees je een etiket zonder je te laten misleiden door het logo?

Als je een logo op een bloem, een CBD-hennepolie of een ander CBD-product tegenkomt, raad ik je aan om vier heel eenvoudige vragen te stellen.

Wie certificeert? Een herkenbare onafhankelijke instantie of gewoon het merk zelf?

Welke norm? Europese biologische norm, COSMOS, GACP, GMP of een andere particuliere norm?

Welk product valt onder de dekking? De plant, het ingrediënt, de fabriek, het productieproces of het eindproduct?

Welk bewijs is er? Certificaat, certificeringsnummer, controle-instantie, toepassingsgebied en geldigheidsduur?

Juist dit laatste onderdeel maakt het verschil tussen een echte certificering en een mooi verkoopsargument dat op een etiket is gedrukt.