In water oplosbare CBD: waar hebben we het over?
|
|
Leestijd 4 min
INHOUD
CBD is een in vet oplosbare stof: het mengt zich met oliën en vetten, maar mengt zich nauwelijks met water. Toch verschijnen er steeds meer zogenaamde „in water oplosbare“ producten op de markt. Kan CBD dan echt in water oplossen? Mama legt je de wetenschap achter in vet oplosbaar CBD en in water oplosbaar CBD uit, eenvoudig en zonder vakjargon. Laten we dit mysterie samen ontrafelen.
CBD is van nature vetoplosbaar
Het woord ‘vetoplosbaar’ is afgeleid van ‘lipo’, wat ‘vet’ betekent. Een vetoplosbaar molecuul lost op in vetten, zoals plantaardige oliën, maar niet in water. CBD behoort hiertoe, net als de andere cannabinoïden en de meeste terpenen uit hennep.
Waarom? Het draait allemaal om de structuur. Het CBD-molecuul bestaat voornamelijk uit koolstof- en waterstofatomen, die bijna geen affiniteit hebben met water. Chemici zeggen dat het hydrofoob is: het ‘ontwijkt’ water. Daarentegen voelt het zich prima thuis in een olie.
Denk eens aan een vinaigrette: olie en azijn scheiden altijd, zelfs nadat je het goed hebt geschud. CBD gedraagt zich op dezelfde manier. Als je een beetje CBD-olie in een glas water giet, blijft het aan de oppervlakte drijven en vormt het een klein vlekje, zonder zich ooit te vermengen.
Daarom worden CBD-oliën vervaardigd door een hennepextract te verdunnen in een dragerolie (hennepolie, olijfolie, kokosolie…). De CBD wordt hierdoor gelijkmatig verdeeld en het mengsel blijft op lange termijn stabiel.
Deze eigenschap verklaart ook de extractiemethoden. Om de CBD uit de plant te scheiden, wordt superkritisch CO₂ of ethanol gebruikt, en geen water, omdat water de cannabinoïden simpelweg niet kan ‘vastgrijpen’.
Wat betekent ‘in water oplosbare CBD’?
Een in water oplosbare stof (‘hydro’ betekent water) lost op in water, zoals zout. De stof gaat volledig op in de vloeistof en komt daar niet meer uit.
CBD daarentegen verandert niet van aard. Het molecuul blijft in vet oplosbaar, wat je er ook mee doet. Als we het hebben over ‘in water oplosbare CBD’, is dat dus een taalkundige verkorting. In werkelijkheid lost CBD niet op in water: het wordt opgesplitst in minuscule oliedeeltjes of ingekapseld in een omhulsel dat wel goed met water overweg kan.
Daarom komen ook de uitdrukkingen ‘in water dispergeerbare CBD’, ‘in water oplosbaar’ of, in het Engels, ‘water soluble’ voor. Ze verwijzen allemaal naar hetzelfde: een CBD-product dat zo is samengesteld dat het in een vloeistof op waterbasis kan worden opgelost zonder een vettige vlek achter te laten.
Mama raadt je aan kritisch te blijven ten aanzien van de beloften die rond deze producten worden gedaan. De spectaculaire cijfers die je soms op internet tegenkomt, zijn niet afkomstig van de gezondheidsautoriteiten. En vanuit regelgevend oogpunt blijft een ‘in water oplosbare’ CBD een hennepextract: het valt onder hetzelfde regelgevingskader als andere CBD-producten.
Nano-emulsie, micellen, inkapseling: hoe werkt dat?
Om een vetmolecuul in water te laten oplossen, is er een tussenproduct nodig: een emulgator. Dat is een molecuul met twee kanten: de ene kant houdt van water en de andere kant van vet. Je kent er een zonder het te weten: mosterd, die ervoor zorgt dat mayonaise zijn vorm behoudt.
De nano-emulsie. Men mengt het CBD-extract, een olie, water en een emulgator, en voert het geheel vervolgens door apparaten die werken met zeer hoge druk of ultrasone trillingen. Het resultaat: oliedeeltjes die zo klein zijn dat ze in nanometers worden gemeten, dat wil zeggen in miljardsten van een meter. Bij deze grootte lijkt de vloeistof bijna helder en blijven deze deeltjes in suspensie in plaats van naar het oppervlak te stijgen.
Micellen. In bepaalde formules vormen emulgatoren vanzelf kleine bolletjes. Hun ‘waterminnende’ kant is naar buiten gericht, hun ‘vetminnende’ kant naar binnen. De CBD bevindt zich veilig in het midden, en het hele bolletje lost op in water.
Inkapseling. De CBD wordt in een beschermende omhulling ingekapseld. Dit kunnen liposomen zijn, minuscule belletjes die bestaan uit een stof die lijkt op onze celmembranen, of ringvormige moleculen die cyclodextrines worden genoemd. Men kan ook een emulsie drogen om een poeder te verkrijgen dat vervolgens in water kan worden opgelost.
Deze technieken zijn afkomstig uit de farmaceutische en cosmetische industrie, waar ze al lange tijd worden gebruikt om vette ingrediënten te dispergeren. Er worden ingrediënten aan de formule toegevoegd (emulgatoren, stabilisatoren), en de stabiliteit ervan hangt sterk af van de vakkennis van de fabrikant. Zoals altijd geven het etiket en de laboratoriumanalyse je inzicht in wat er werkelijk in het flesje zit.
De CBD-oliën van Mama Kana zijn daarentegen klassieke oliën: een hennepextract verdund in een dragerolie, in het laboratorium geanalyseerd, met een THC-gehalte dat aan de wettelijke voorschriften voldoet. Op de verpakking staat de vermelding „Dit product is niet bestemd voor consumptie”. Volg altijd de aanwijzingen op het etiket.
Artikel geschreven door Benjamin Poirel-Nadal
Gepassioneerd door natuurlijk welzijn en planten met meerdere deugden, onderzoek ik al enkele jaren de voordelen van CBD en de verschillende vormen ervan.
Mijn doel? Duidelijke informatie, eerlijke meningen en praktisch advies met je delen om je te helpen CBD met vertrouwen en gemoedsrust in je dagelijks leven te integreren.
