Van inheemse rassen tot moderne hybriden: de geschiedenis van de genetica van hennep
|
|
Leestijd 4 min
Uw mandje is leeg
Verder winkelen0 artikel
Nog € 59,00 en de verzending is gratis!
Al aangeschaft: vloeitjes + proefmonsters
|
|
Leestijd 4 min
INHOUD
Vóór de CBD-bloemen zoals Cherry of Amnesia waren er regionale cannabisvariëteiten. Afghanistan, Marokko, Thailand, Colombia: deze landrassen hebben een deel van het genetisch erfgoed geleverd dat ten grondslag ligt aan de moderne selecties, maar de weg van een lokale plant naar een moderne CBD-variëteit is lang.
Om de huidige genetica van CBD te begrijpen, stel ik voor dat we even teruggaan in de tijd.
Een landras is een populatie van gewassen die gedurende vele generaties in een bepaalde regio zijn gekweekt en geselecteerd. Deze populatie is niet per se volkomen homogeen.
Ze kan zelfs een aanzienlijke genetische diversiteit bevatten. Deze diversiteit is ontstaan door het klimaat, de bodem, de lengte van de seizoenen, de teeltmethoden van de boeren en de beoogde toepassingen.
Afghaanse genetica speelt een belangrijke rol in de moderne geschiedenis van cannabis. Deze genetica ontwikkelt zich in een omgeving waar de seizoenen relatief kort kunnen zijn en de weersomstandigheden sterk kunnen variëren.
Vervolgens werd in de veredelingsprogramma’s gezocht naar bepaalde kenmerken die aan deze genetische lijnen waren gekoppeld. Men was met name op zoek naar compactere planten, die relatief snel bloeiden of in staat waren om harsrijke bloeiwijzen te produceren.
Maar let op, begrijp het niet verkeerd: “Afghani” verwijst niet naar één enkel, duidelijk afgebakend genetisch profiel. Onderzoek naar landrassen toont ook aan dat de traditionele populaties geleidelijk zijn gekruist met genetisch materiaal dat uit andere regio’s is geïntroduceerd.
Marokko kent een lange geschiedenis van cannabisteelt, met name in het Rifgebergte. Ook de lokale bevolking heeft echter te maken gehad met de introductie van buitenlandse genetica.
Genetisch onderzoek naar Marokkaanse cannabis en CBD in Marokko heeft specifieke kenmerken aan het licht gebracht in bepaalde genen die verband houden met de biosynthese van cannabinoïden, en tegelijkertijd de invloed aangetoond van recenter geïntroduceerde genetische varianten.
De bevolkingsgroepen uit Zuidoost-Azië hebben zich ontwikkeld onder tropische omstandigheden die sterk verschillen van die in Afghanistan. De planten die van oudsher in Thailand worden geteeld, worden met name gekenmerkt door lange bloeiperiodes en een vorm die is aangepast aan hun omgeving.
Deze genetische variëteiten zijn vervolgens via internationale zaad- en veredelingsnetwerken verspreid.
Genomische studies tonen overigens aan dat bepaalde equatoriale populaties een bijzondere plaats innemen in de genetische geschiedenis van cannabis, die verschilt van die van veel moderne commerciële variëteiten.
Hetzelfde geldt voor Latijns-Amerika. De Colombiaanse populaties hebben zich onder equatoriale omstandigheden ontwikkeld en hebben bijgedragen aan het ontstaan van talrijke bloedlijnen die vervolgens in selectieprogramma’s zijn gebruikt.
In de loop van de decennia zijn deze genetische variëteiten gekruist met planten uit andere regio’s. Daardoor zijn de geografische benamingen geleidelijk niet meer aan één enkele genetische variëteit gaan corresponderen.
Stel je nu eens een veredelaar voor die verschillende populaties voor zich heeft. Hij kan op zoek gaan naar een plant die veel bloemen produceert, een andere die snel volgroeit, weer een andere met een specifiek cannabinoïdenprofiel of een morfologie die beter geschikt is voor de teelt.
Hij kruist bepaalde planten, observeert hun nakomelingen, selecteert de exemplaren met de gewenste eigenschappen en begint dan opnieuw. Zo ontstaan er lijnen en hybriden.
Dit principe geldt niet alleen voor cannabis. Het is een klassieke methode voor plantenveredeling. Cannabis vertoont echter een hoge mate van heterozygotie en een grote genetische diversiteit, waardoor selectie bijzonder interessant is… maar ook complex.
Dankzij de ontwikkeling van genomische technieken beschikken veredelaars tegenwoordig over extra hulpmiddelen om de relaties tussen planten te bestuderen, bepaalde genetische markers te identificeren en de gewenste eigenschappen beter te volgen.
Lange tijd was de commerciële veredeling van cannabis vooral gericht op planten met een hoog THC-gehalte. Maar door de toegenomen belangstelling voor CBD zijn de doelstellingen van veel veredelingsprogramma’s veranderd.
De uitdaging ligt dan ergens anders: planten kweken die veel CBD kunnen produceren en tegelijkertijd een THC-gehalte behouden dat voldoet aan de geldende regelgeving.
Onderzoekers onderscheiden met name verschillende chemotypes van Cannabis sativa op basis van de relatieve verhoudingen tussen THC en CBD.
Fokkers kunnen dus verschillende bloedlijnen kruisen, de dieren selecteren die aan het gewenste profiel voldoen en vervolgens bepaalde kenmerken geleidelijk stabiliseren.
De huidige commerciële CBD-variëteiten zijn dus vaak het resultaat van meerdere generaties selectie, in plaats van louter een reproductie van een oud landras.
Een rasnaam is geen genetisch identiteitsbewijs. Twee telers kunnen planten onder dezelfde naam op de markt brengen, terwijl ze zaad gebruiken dat genetische verschillen vertoont.
Een naam kan een handelsnaam worden. Een ras kan door verschillende partijen worden gekruist, geselecteerd, vermeerderd, hernoemd of gedistribueerd. In de loop van de tijd kan de naam blijven bestaan, terwijl de genetica die erachter schuilging, is veranderd.
De daadwerkelijke genetica hangt af van de gebruikte lijn, de stabiliteit ervan, de vermeerderingswijze en het selectiewerk dat vooraf is verricht.