Hoeveel bloemen zijn er nodig om één gram hars te produceren?
|
|
Leestijd 4 min
Uw mandje is leeg
Verder winkelen0 artikel
Nog € 59,00 en de verzending is gratis!
Al aangeschaft: vloeitjes + proefmonsters
|
|
Leestijd 4 min
INHOUD
Je ziet die CBD-harsen naast elkaar liggen en vraagt je af waarom de ene twee keer zo duur is als de andere. Een deel van het antwoord ligt in de hoeveelheid bloemen die nodig is om de hars te verkrijgen. Ik leg je uit wat er gebeurt tussen de bloem en dat kleine grammetje.
Een gram hars is niet hetzelfde als een gram bloem.
Ik zal het je uitleggen. De hars is voornamelijk afkomstig van de trichomen, die kleine structuurtjes op het oppervlak van de hennepbloemen waarin met name cannabinoïden en terpenen zijn geconcentreerd. De rest van de bloem bestaat uit plantaardig materiaal dat niet direct in hars verandert.
Stel je dus een bloem voor die veel plantaardig materiaal en een kleinere hoeveelheid trichomen bevat. Om voldoende van deze harsfractie te verkrijgen, moet je meerdere grammen bloemen verwerken.
Hier komt het begrip ‘opbrengst’ om de hoek kijken. Als een methode 10 % harsachtig materiaal uit gedroogde CBD-bloemen oplevert, is er theoretisch ongeveer 10 g grondstof nodig om 1 g eindproduct te verkrijgen.
Bij dry sift, oftewel droogzeven, worden de trichomen op de gedroogde bloemen mechanisch afgescheiden. Het plantmateriaal wordt door een speciaal zeefje gezeefd om een fractie te verkrijgen die rijk is aan trichomen. Deze fractie kan vervolgens worden samengevoegd tot hars.
De opbrengst hangt hier sterk af van de soort en de hoeveelheid beschikbare trichomen.
Om je een idee te geven van de orde van grootte: afhankelijk van de grondstof en de gewenste scheidingsgraad kan een terugwinning van ongeveer 5 tot 15 % van de oorspronkelijke massa worden verwacht.
Dit betekent dat er ongeveer 7 tot 20 g gedroogde bloemen nodig zijn om 1 g harsfractie te verkrijgen, waarbij er grote verschillen zijn tussen de verschillende partijen.
De Ice-o-Lator, ook wel ‘extractie met ijswater’ genoemd, maakt gebruik van koud water om de trichomen van het plantmateriaal te scheiden. Het verkregen materiaal wordt vervolgens van het water gescheiden en gedroogd, waarna het als basis voor hars wordt gebruikt.
Ook in dit geval varieert de opbrengst sterk. Bij grondstof die rijk is aan trichomen kunnen de opbrengsten tussen de 10 en 20 % liggen. Dit komt grofweg neer op 5 tot 10 g gedroogde bloemen per 1 g teruggewonnen materiaal.
Een bloem met weinig trichomen levert minder op; een bijzonder harsrijke soort kan meer opleveren. Ook de kwaliteit van de grondstof, de toestand ervan na het drogen en de selectiecriteria voor de gewonnen fractie beïnvloeden de verhouding.
Twee telers kunnen dus volgens dezelfde methode werken en toch zeer uiteenlopende opbrengsten behalen.
Het persen vindt doorgaans plaats nadat er een grondstof is verkregen die rijk is aan trichomen, hoewel sommige producten ook uit andere grondstoffen kunnen worden vervaardigd.
Door de druk wordt dit materiaal verdicht en wordt de vorming van een homogener hars bevorderd.
Als men direct met bloemen begint, hangt de opbrengst dus altijd af van de hoeveelheid harsachtig materiaal die in het begin beschikbaar is.
Hier is sprake van een opbrengst van ongeveer 5 tot 15 %, oftewel zo’n 7 tot 20 g bloemen per 1 g gewonnen product. De werkelijke cijfers kunnen aanzienlijk afwijken, afhankelijk van het materiaal en het proces.
Er moet ook onderscheid worden gemaakt tussen de bruto-opbrengst en de hoeveelheid product die uiteindelijk op de markt kan worden gebracht. Er treden verliezen op in verschillende stadia van de verwerking, filtratie, droging of verpakking.
Nu begrijp je beter waarom de prijs per gram kan variëren. Stel je twee producten voor: voor het eerste zijn ongeveer 7 g bloemen nodig om 1 g harsachtig materiaal te verkrijgen. Voor het tweede zijn er 15 g nodig.
Bij een identieke bloemenprijs vormt de grondstof voor het tweede product al een grotere kostenpost. In de uiteindelijke prijs moet ook het volgende worden meegenomen:
Een hars die wordt vervaardigd uit een dure grondstof en met een laag rendement kan daarom per gram aanzienlijk duurder zijn dan een hars waarvoor minder bloemen nodig zijn.